Met 'Enschede en de VOC' van Christian Rijnberg wordt een voor velen onbekend stukje geschiedenis ontsluierd

'Enschede en de VOC' klinkt als 'Staphorst en carnaval'. Onlangs werd het boek, een uitgave van de Nedersaksische Uitgeverij, in Lonneker gepresenteerd. Tijdens het betoog van auteur Christian Rijnberg bleek al gauw dat over vrijwel elke plaats een dergelijk boek geschreven kan worden. Want een miljoen Nederlanders (en ook buitenlanders) reisden in dienst van de VOC tussen 1602 en 1795 naar Azië, verreweg de meesten als matrozen of soldaten. Natuurlijk waren daar ook Enschedeërs bij. Christian Rijnberg nam de moeite vele uren te steken in onderzoek in de VOC-archieven en andere bronnen naar de Enschedese opvarenden van de VOC-schepen.
Na een inleiding over de opkomst en ondergang van de VOC en een verklaring waarom zovelen, ondanks de gevaren die eraan verbonden waren, in dienst traden van de VOC, volgt er een opsomming en beschrijving van de 76 Enschedeërs die de auteur heeft weten te traceren (liefst driekwart overleefde de reizen niet!). Bij al deze namen heeft hij functie, reizen, datums, maar ook allerlei andere feiten weten te achterhalen. Aan sommigen, zoals verstekelinge Catharine Backers (ze vluchtte voor haar echtgenoot) en dominee Gervordinck zijn meerdere bladzijden gewijd. Met dit boek, met vele mooie illustraties, is een voor velen onbekend stukje geschiedenis ontsluierd.
Zeer lezenswaardig!
Kijk ook hier.

A History of Pop(ular) Music (352): The Sound - Winning (1981)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. The Sound was een cultband, niet bekend bij het grote publiek, maar met een vaste schare liefhebbers en gewaardeerd door muziekcritici. De laatsten hebben het over ‘het atmosferische geluid’ dat de groep voortbrengt. Hun bekendste nummer Winning heeft wel iets van I Will Follow van U2, dat een jaar later op debuutelpee Boy werd uitgebracht. Naar mijn smaak doet het er zeker niet voor onder. Winning gaat over het overwinnen van mentale worstelingen en somberheid. Oprichter van de band Adrian Borland schreef het nummer. Hij maakte in 1999 een einde aan zijn leven. De band was in Nederland populair en trad regelmatig op in de kleinere muziektheaters. Bijzonder is dat Winning in 2024 no. 1 stond in de Snob 2000 van de website Ondergewaardeerde Liedjes.

Website over Ommerschans bevat veel data en verhalen

De provincie Overijssel maakte onlangs bekend bijna 237.500 euro uit te trekken om het gebied toegankelijker te maken en de historie van bedelaars- en strafkolonie Ommerschans beter over het voetlicht te brengen, volgens een artikel in de Tubantia en De Stentor. In hetzelfde artikel gaat het over Helmuth Reinhart, die al heel veel over de Ommerschans en met name over de vroegere bewoners heeft uitgezocht. Reinhart heeft veel onderzoek gedaan naar de lokale geschiedenis van Dedemsvaart en daar over gepubliceerd. Ook deed hij veel genealogisch onderzoek. Tegenwoordig woont hij in Oldenzaal.
De geschiedenis van de Ommerschans, de voormalige bedelaarskolonie behorend tot de Koloniën van Weldadigheid, heeft zijn speciale interesse. Op de website over de Ommerschans zijn veel verhalen van zijn hand geplaatst, die zeer interessant zijn. Van bekende Nederlanders, waarvan een voorouder een link had met de Ommerschans, heeft hij de stamboom uitgezocht met allerlei aanvullende gegevens. Een mooie website om in te grasduinen.

A History of Pop(ular) Music (351): Stray Cats - Runaway Boys (1981)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. Zanger/gitarist Brian Setzer had al een verleden in de muziek toen hij in 1979 met twee oude schoolvrienden Stray Cats oprichtte. Ze waren in de ban van rockabilly, dat in Europa en vooral in Engeland een grote comeback maakte. Daarom verhuisden ze van New York naar Londen, waar ze binnen een paar maanden furore maakten en een nummer 1 hit scoorden in Engeland en Nederland. Vervolgens keerden ze terug naar de VS om daar hun succesverhaal te herhalen. Runaway Boys, over het leven van rebelse tieners, was de song waarmee ze doorbraken.

Bekijk de Documentaireserie 'Toen in Overijsel' van RTVOost

Dit jaar is RTVOost de documentaireserie Toen in Overijssel gestart, waarin Wouter Rutgers grote, impactvolle gebeurtenissen uit de geschiedenis van de provincie Overijssel belicht. De serie blikt met archiefmateriaal en persoonlijke verhalen terug op historische gebeurtenissen. Er zijn tot nu toe twee afleveringen verschenen die allebei dertig jaar geleden plaatsvonden, n.l. De Schegramp en de Miro-rellen. Later in dit jaar wordt nog een docu over De IJssellinie verwacht. Bekijk de afleveringen hier.

A History of Pop(ular) Music (350): Grace Jones - I've Seen That Face Before (1981)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. Grace Jones (1948) verhuisde op 17-jarige leeftijd met haar ouders van haar geboorteland Jamaica naar New York. Als fotomodel trok ze naar Parijs, waar ze met haar extravagante kleding en gedrag nogal opviel, vaak samen met Jerry Hall, de latere vriendin van Bryan Ferry en Mick Jagger. Een producer ziet wel iets in haar en met het Piaf-nummer La Vie en Rose boekt ze haar eerste succes. Ze is dan vooral populair in de discoscene. Wanneer ze onder de hoede komt van Island-baas Chris Blackwell verandert haar muziekstijl. Volgens kenners wordt het beter. Met een blokkapsel maakt ze haar unieke stijl compleet. In 1981 verschijnt haar succesvolle album Nightclubbing, waarmee ze haar naam wereldwijd vestigt. Van deze elpee is het nummer I’ve Seen that Face Before afkomstig, dat vreemd genoeg alleen in België en Nederland een toppositie bereikt. Het nummer, dat gaat over de donkere kant van het Parijse nacdhtleven, is gebaseerd op Libertango van de Argentijnse bandeonist Astor Piazzolla. Bekende muzikanten spelen mee, waaronder Sly Stone.

Oudste kadasterkaarten (1832) gedigitaliseerd en opgenomen in HisGIS.nl

De website HisGIS.nl digitaliseert het oudste kadaster van Nederland, zo’n 3 miljoen percelen, met informatie over wie waar woonde, welke grond iemand bezat en waarvoor die werd gebruikt. Voor ruim twee derde van Nederland is dit nu al vrij te raadplegen op je eigen computer. Op de website kun je onder meer zien hoe het landschap in bijna 200 jaar tijd veranderd is. Je kunt bijvoorbeeld je adres intoetsen en je ziet dan hoe de situatie in 1832 is. Kijk hier en hier voor meer informatie.

De blauwe stip is mijn huidige woonplek. De huidige Oude Hengeloseweg heette in 1832 'Groote weg van Hengelo naar Borne', kruiste de 'Straatweg van Zwolle naar Hengelo' en liep via een omweg door tot aan de Thiemsbrug in Hengelo.