A History of Pop(ular) Music (341): Godley & Creme - An Englishman in New York (1980)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. Van de viermansformatie 10CC hadden Eric Stewart en Graham Gouldman een klassieke muziekopleiding genoten, terwijl Kevin Godley en Lol Crème van de kunstacademie kwamen. De laatste twee begonnen voor zichzelf. Ze wilden meer de experimentele kant op. Zo hadden ze de Gizmotron ontwikkeld, een mechanisch apparaatje dat ze op een gitaar monteerden om via draaiende wieltjes de klank van strijkinstrumenten (zoals violen en cello's) na te bootsen. De grootste betekenis hadden ze echter als makers van videoclips. Godley & Creme worden gezien als dé visuele pioniers van de jaren 80. Met de opkomst van MTV regisseerden zij legendarische en grensverleggende videoclips voor wereldsterren als The Police (Every Breath You Take), Frankie Goes to Hollywood (Two Tribes) en Duran Duran (Girls on Film).
An Englishman in New York behoorde tot hun grootste hits. Overigens niet in de VS of Engeland, wel in enkele landen in Europa waaronder Nederland

Hoe Vredestein verdween uit Enschede...

Bandenfabriek Vredestein is niet meer. Men werkte er van vader op zoon. Ik ken mensen die er 30 of 40 jaar werkten en nu de laatste jaren nog ergens anders werk moeten vinden of in een IOW-uitkering terecht komen. Hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren? Van de mensen die ik ken hoorde ik al jaren geluiden over een Indiase eigenaar die geen ‘band’ heeft met Vredestein, over Europese miljoenen waarmee een fabriek uit de grond gestampt werd in Hongarije en over een plan dat al lang op de plank lag om de Nederlandse vestiging langzaam de nek om te draaien. Ik kan me er kwaad over maken. Vredestein is een voorbeeld van hoe de maakindustrie nog steeds verdwijnt uit Nederland.
Pas kwam ik een ‘oud’ artikel tegen van Wilco Louwes, journalist bij 1Twente. Hij dook in de geschiedenis van het bedrijf en heeft de feiten op een rij gezet. Voor wie er belangstelling voor heeft is het artikel zeer interessant om te lezen.

A History of Pop(ular) Music (340): Styx - Boat on the River (1980)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. De Amerikaanse rockband Styx werd opgericht in 1972 maar verwierf pas na de komst van gitarist Tommy Shaw in 1975 enige bekendheid. Hun theatrale en melodieuze mix van progressieve rock, hardrock en krachtige powerballads sloeg vooral aan in de VS. Hun grootste hit was Babe.
Het folkachtige Boat on the River, uitgevoerd met akoestische gitaren, had alleen succes in Europa.

Forten.nl : website met informatie over historische forten, vestingsteden en bunkers.

Soms ontdek je af en toe nog een leuke website die al jaren blijkt te bestaan. Dat overkwam mij met Forten.nl
Over tientallen verdedigingswerken is hier allerlei informatie te vinden. Behalve een compleet overzicht van het Nederlands verdedigingserfgoed biedt de website tips voor wandelingen, fietstochten, rondleidingen, musea en locaties om te overnachten. En daarnaast een agenda met activiteiten, evenementen, open dagen etc. Kortom, een mooie gids voor een dagje uit!

A History of Pop(ular) Music (339): Bruce Springsteen - The River (1980)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. Bruce Springsteen beschrijft als geen ander in zijn songs het leven van de ‘working class’ in de VS, van de gewone man en vrouw. In dat opzicht is zijn dubbelelpee The River het ultieme voorbeeld. Bij het schrijven van het titelnummer werd Springsteen geinspireerd door zijn zwager die in de economische malaise, die eind jaren zeventig begon, zijn baan verloor, zoals miljoenen andere Amerikanen. In het nummer The River schetst hij hoe in de harde realiteit van het leven jeugddromen uiteenspatten.

Veel informatie te vinden in Overijsselse landschapsbiografieën

De landschapsbiografie is een betrekkelijk nieuw fenomeen. Eerder verschenen er ook al rapporten over cultuurhistorie, geologie, landschap, natuur, grondgebruik etc. van een bepaald gebied. In een landschapsbiografie worden wetenschappelijke disciplines bijeengebracht om tot een samenhangend verhaal te komen over de wiselwerking tussen mens en natuur door de eeuwen heen. Of volgens Wikipedia: ‘worden de gesteldheid en de kenmerken, het gebruik en de betekenis van het landschap in heden en verleden beschreven’.
Overheden zijn vaak de opdrachtgevers. Met behulp van de landschapsbiografie kunnen zij bij het maken van beleid onder meer rekening houden met de ontstaansgeschiedenis en specifieke kenmerken van een gebied.

Voor zover ik heb kunnen nagaan zijn er in Overijssel zes landschapsbiografiën verschenen die online te bekijken zijn:

Sallandse Heuvelrug & Twents Reggedal: Landschapsbiografie van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug & Twents Reggedal. Deze biografie beschrijft de samenhang en de rijke ontstaansgeschiedenis van de ijstijdheeuvels tot aan het dynamische beekdal van de Regge.

Weerribben-Wieden: Landschapsbiografie Weerribben-Wieden. Een uitgebreid levensverhaal over de geschiedenis van dit iconische laagveen- en moeraslandschap in de Kop van Overijssel.

Zuid-Salland: Landschapsbiografie van Zuid-Salland. Uitgebracht in de vorm van een magazine. Het legt de diepe link uit tussen streekproducten (zoals asperges), lokale familienamen en de historische escomplexen.

Het Reestdal: Biografie van het Reestdal. Dit werk belicht het unieke, kleinschalige grenslandschap tussen Overijssel en Drenthe rondom de meanderende grensbeek de Reest.

Mastenbroek: Landschapsbiografie van Mastenbroek. Een gedetailleerd overzicht van een van de oudste polders van Nederland, gelegen in de IJsseldelta.

Engbertsdijksvenen: Landschapsbiografie Engbertsdijksvenen. Een specifieke biografie over de historische ontwikkeling en de unieke veenstructuur van dit hoogveengebied in Twente.

A History of Pop(ular) Music (338): Sniff 'n' the Tears - Driver's Seat (1980)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. De Londense rockband Sniff ‘n’ the Tears ia vooral bekend van het nummer Driver’s Seat. De song lijkt net als Radar Love een ultieme car-song of road-song. Maar het was niet de intentie een road-song te schrijven. Het gaat over de moeilijke gevoelens die er kunnen zijn aan het einde van een relatie.
De band bestaat nog steeds, vrijwel in de oorspronkelijke bezetting, en treedt nog sporadisch op.