A History of Pop(ular) Music (173): Iron Butterfly - In-A-Gadda-Da-Vida (1968)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. In de jaren voor en na 1970 zat ik in de platenzaak altijd te snuffelen in de rubriek ‘underground’. Voor mij was In-A-Gadda-Da-Vida van Iron Butterfly in 1968 het summum van underground. In hedendaagse overzichten wordt het ook wel psychedelische muziek genoemd. Het sloot naadloos aan bij de hippiecultuur en de ‘Summer of love’ in dat jaar. De tekst stelde niet veel voor (‘Ga met me mee naar het paradijs’- al dan niet onder invloed van verdovende middelen) maar uniek was het feit dat het titelnummer 17 minuten duurde en een hele elpee-kant in beslag nam. Later zouden we dat ook zien bij onder meer Pink Floyd, Soft Machine etc.
Opmerkelijk is dat de opname van In-A-Gadda-Da-Vida, zoals deze op de plaat terechtkwam, eigenlijk een soundcheck betrof, waarbij enkele leden en vooral zanger Doug Ingle nogal onder invloed verkeerden.
De groep is daarna meer de richting van de hardrock opgegaan. Maar In-A-Gadda-Da-Vida zou voor altijd een iconisch nummer uit een iconisch jaar blijven.

Online gebiedsbiografie Regio Zwolle interessant voor liefhebbers van geschiedenis

Je verwacht het niet van een in opdracht van een overheidsinstelling uitgebrachte 'gebiedsbiografie'. Niet een term die je veel tegenkomt. Het is geen droge kost, staat niet bol van de ambtelijke taal, maar is juist toegankelijk geschreven. Van een groot gebied rond Zwolle, verspreid over 4 provincies wordt de geologie, de ontwikkeling van het landschap door de eeuwen heen, de ontwikkeling van de steden en dorpen, de vorming van landgoederen, landbouw, natuurbescherming, toerisme etc beschreven. Er zijn veel interessante kaarten en afbeeldingen toegevoegd.
Kijk hier voor meer informatie en lees hier de gebiedsbiografie.

Afbeelding: Kaart van landgoederen en buitenplaatsen

A History of Pop(ular) Music (172): Jacques Dutroncs - Il est 5 heures, Paris s'éveille (1968)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. Om elf uur ’s avonds ontstond het idee een lied te schrijven over Parijs in de vroege morgen. Na een nacht schrijven hadden Jacques Dutronc en een andere componist/tekstschrijver het lied klaar. Beiden hadden wel een voorbeeld in gedachten, n.l. een oud liedje uit het begin van de 19de eeuw, waarvan ze de tekst over bakkers en straatvegers aanpasten aan de toenmalige tijd.
Het lied werd meteen een grote hit en was met een iets aangepaste tekst zeer populair tijdens de studentenrevoltes in Parijs een paar maanden later.
In 1991 werd Il est cinq heures, Paris s’éveille door Franse muziekcritici gekozen tot het beste Franstalige nummer ooit.

Rob de Nijs zong een Nederlandse versie op een tekst van Jan Rot.

Nieuw nummer verschenen van online historisch tijdschrift 'Overijssel toen en nu'

In dit nummer de volgende artikelen:
- De busramp tussen Heini en Raalte in 1924.
- Hanze Art: oude boeken en nieuwe kunst in het Hanzejaar 2023.
- Missie tentoonstellingen in Overijssel.
- De vele levens van de Oostendorper watermolen.
- Twee tweehonderd jaar oude woorden uit het westen van Overijssel.
- Een klok voor 'Meneer Coen'.
- Overijssel in boeken en podcasts.

Lees het tijdschrift hier.

A History of Pop(ular) Music (171): Small Faces - Lazy Sunday (1968)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. De Britse rockgroep Small Faces, met zanger-gitarist Steve Marriott (1947-1991), gitarist Ronnie Lane (1946-1997) en drummer Kenney Jones (1948), had hits met onder meer All or Nothing, het psychedelische Itchycoo Park (meeliftend op de flower power beweging), Tin Soldier en Lazy Sunday.
Small Faces was net als The Who en The Kinks een modband. Mods waren de tegenhangers van de ruigere rockers. Mods waren modebewust en reden op scooters. Ze hadden ook een wat andere muziekvoorkeur. De Rolling Stones klinken duidelijk anders dan de Kinks of de Small Faces.
In 1969 richtte Steve Marriott samen met Peter Frampton de groep Humble Pie op. Rod Stewart en Ron Wood traden toe, waarbij de naam van de band veranderde in The Faces. Rod Stewart zou een steeds belangrijker plek gaan innemen.
Steve Marriott kwam om het leven bij een brand, Ronnie Lane overleed aan multiple sclerose, Kenney Jones speelde nog bij diverse bands, o.a. bij The Who.

Vijfde poëziefestival Gelselaar op zaterdag 14 oktober 2023

[Persbericht]

De ontknoping en prijsuitreiking van de populaire poëziewedstrijden (Nederlands en Nedersaksisch) in Gelselaar vinden zaterdagavond a.s. plaats tijdens het vrij toegankelijke poëziefestival, dat wordt gehouden in de dorpskerk. Aanvang half acht.

Genomineerden dragen zo mogelijk zelf hun gedicht voor. Beide winnaars ontvangen een penning, die is vervaardigd door beeldhouwer Anton ter Braak. Het Enschedese muziekensemble Arcoflute, dat bestaat uit Rina Hilbrands op fluit, Loes Stolker op viool en Miriam Kroeze op cello, verleent medewerking aan deze avond. Het repertoire van dit sinds 2020 bestaande gezelschap varieert van klassieke muziek tot volksmuziek en lichte muziek en/of popmuziek. Dichter Sander Grootendorst en Twents platschriever Gerrit Klaassen houden tijdens dit poëziefeest een inleiding over het sonnet.

A History of Pop(ular) Music (170): Steppenwolf - Born to be Wild (1968)

Een chronologische reis door de populaire muziek van de afgelopen honderd jaar. De band Steppenwolf heeft zijn bekendheid vooral te danken aan de cultfilm Easy Rider. Het was de eerste film over hippies op zoek naar ultieme vrijheid. Op het moment dat Born to be Wild van Steppenwolf in de film ten gehore wordt gebracht, rijden de hippies Dennis Hopper en Peter Fonda op hun chopper-motorfietsen door prachtige Amerikaanse landschappen.
De ster van Steppenwolf rees eind jaren zestig snel, mede door hun actuele teksten. In tegenstelling tot vele anderen moesten ze niets hebben van harddrugs, zoals blijkt uit het nummer The Pusher. Zij speelden stevige blues-rock en waren voorlopers van de latere hardrock bands. Belangrijkste muzikant was de Duits-Canadese John Kay, die pas na 51 jaar in 2018 het laatste concert gaf met Steppenwolf.