zondag 29 mei 2011

Zwolle (woon)aantrekkelijkste Overijsselse gemeente in Atlas voor gemeenten



Deze maand verscheen het jaarlijks vergelijkingsonderzoek tussen de vijftig grootste gemeenten in Nederland, de Atlas voor gemeenten. Tientallen ranglijsten geven de posities van de steden op diverse gebieden weer. De twee belangrijkste ranglijsten zijn de Woonaantrekkelijkheidsindex en de Sociaal-economische index. Onder de vijftig onderzochte gemeenten zijn vijf Overijsselse: Enschede, Zwolle, Deventer, Hengelo en Almelo. Hieronder enkele cijfers:

Woonaantrekkelijkheidsindex
De woonaantrekkelijkheidsindex bestaat, in volgorde van gewicht, uit de bereikbaarheid van banen, het culturele aanbod (podiumkunsten), veiligheid, het aandeel koopwoningen in de woningvoorraad, de nabijheid van natuurgebieden, de kwaliteit van het culinaire aanbod, de aanwezigheid van een universiteit en het historische karakter van de stad.
1. Amsterdam
2. Utrecht
3. Amstelveen
4. Den Bosch
5. Den Haag
11. Zwolle
37. Deventer
38. Hengelo
42. Enschede
46. Almelo
47. Sittard-Geleen
48. Heerlen
49. Spijkenisse
50. Emmen

Sociaal-economische index
De sociaal-economische index bestaat uit het aantal personen in de bijstand, het werkloosheidspercentage, het aantal arbeidsongeschikten, het percentage huishoudens met een inkomen lager dan 105% van het sociaal minimum, het aantal personen met een lage opleiding, de netto participatiegraad van vrouwen, de werkgelegenheid en het percentage banen in groeisectoren (financiële en zakelijke dienstverlening).
Hoe slechter de cijfers hoe lager op de index.
1. Haarlemmermeer
2. Amstelveen
3. Utrecht
4. Amersfoort
5. Alphen a.d. Rijn
6. Zwolle
25. Hengelo
27. Deventer
44. Almelo
45. Venlo
46. Lelystad
47. Sittard-Geleen
48. Enschede
49, Emmen
50. Heerlen

In geen enkele ranglijst stond een Overijsselse stad bovenaan, behalve in die van de meeste antiquariaten per 100.000 inwoners. Dat is natuurlijk Deventer.

Kijk hier voor alle ranglijsten.

In 2009 scoorde van de Overijsselse gemeenten Zwolle ook al het hoogst in Elseviers ranglijst van ‘beste’ gemeenten van Nederland.

Hoewel zo’n lijst met behulp van een groot aantal indicatoren zo objectief mogelijk wordt samengesteld, zal het voor de meeste stedelingen geen reden zijn te verhuizen naar een andere stad. De trouwe FC Twente-supporter woont ondanks de lage positie van Enschede duizend keer liever in de stad waar Théooo voetbalde (Pahlplatz dus) dan in de nieuwe stad van die andere Theo.

donderdag 26 mei 2011

Prijsvraag vernieuwd Overijssels Volkslied

Zo’n twee jaar geleden heb ik het Twentse Volkslied en het Overijssels Volkslied, beide in de uitvoering van het Orkest van het Oosten op YouTube gezet. Het Twentse Volkslied is bijna 15.000 keer bekeken en het Overijssels Volkslied bijna 3.000 keer. Dit kan er op wijzen dat het Twentse Volkslied populairder is bij de Tukkers, dan het Overijssels Volkslied bij de Overijsselaars (!?). Het kan natuurlijk ook aan de melodie liggen. Het Overijssels Volkslied werd voor de gelegenheid gecomponeerd, het Twents Volkslied was een al bestaand drinklied van studenten, waarvan alleen de tekst vervangen werd.



Hoe dan ook, de provincie Overijssel wil dat het imago van haar volkslied wordt opgepoetst en heeft een op jongeren gerichte prijsvraag uitgeschreven met een hoofdprijs van 5.000 euro voor een vernieuwde versie van het oorspronkelijke lied uit 1951. Mp3’s of video’s kunnen worden geupload. Kijk hier voor hoe, wat en waar.

dinsdag 24 mei 2011

De Mars, maandblad van en voor Overijssel (3)

De Mars was een Overijssels maandblad dat tussen 1953 en 1981 verscheen en waaraan bijna alle bekende journalisten/publicisten uit die tijd meewerkten. Ik schreef er al eerder over. De Mars bevatte artikelen over regionale onderwerpen op cultureel, maatschappelijk, economisch en toeristisch terrein. De vaak lange(re) artikelen geven een goed tijdsbeeld. Ik pleit er dan ook voor dit tijdschrift te digitaliseren. In deze rubriek vermeld ik per kwartaal een aantal artikelen over onderwerpen of gebeurtenissen uit dit blad.



Afbeelding: Provinciale begroting Overijssel 1953. Totaal ruim 7 miljoen. Momenteel bedraagt de begroting met 737 miljoen het honderdvoudige.

Vandaag het derde kwartaal 1953. Hierin vinden we lange artikelen over:
- de proefboerderij ‘Overijssel’ te Heino; opgericht in de jaren twintig met het doel door onderzoek en aanschouwelijke voorlichting te trachten de bedrijfsvoering van de Overijsselse boer te verbeteren. Zo’n 5.000 boeren per jaar bezoeken de proefboerderij.
- de woningbouwproductie in Overijssel. In 1952 werden in Overijssel een recordaantal van 4700 woningen gebouwd, desondanks blijft het woningtekort nijpend.
- de parken van Enschede; uitgebreide beschrijving van de diverse parken.
- reportages over Stork in Hengelo en Schokbeton in Kampen.
- interviews met de architect en regionalist Jan Jans en vissersvrouw en dichteres Mariap van Urk.
- artikelen over een nieuw Natuur-Historisch Museum in Zwartsluis, het dorp Wanneperveen en de Plechelmuskerk in Oldenzaal.



Boven: Stork in Hengelo, onder: Schokbeton in Kampen



Uit de Kroniek van Overijssel (berichten):
- Overijssel heeft 700.000 inwoners
- voor de achtste maal werden de T.T. races in Tubbergen gehouden, die volgens burgemeester Kolenbrander internationaal steeds meer naam beginnen te maken
- er komt een busverbinding tot stand tussen Winterswijk en Essen (Ruhrgebied). De bus rijdt 4x per dag en heeft een aansluiting met Enschede en Deventer.
- er komt geld beschikbaar voor een verbouwing en uitbreiding van Natura Docet in Denekamp
- ondanks protest van de gemeente Borne wordt het lokale waterleidingbedrijf ‘genaast’ door de Waterleidingmij Overijssel
- Holten handhaaft goede zeden. De gemeenteraad bepaalt dat er op kampeerterreinen opgetreden moet worden tegen ‘juffrouwen van de vlakte’, ‘de zomerkledij met de korte broekjes vormen een en al verleidelijkheid, die controle nodig maken’.
Tot slot een artikel over de Almelose Braderie, de eerste in Nederland, met bloemencorso, cabaret, orkesten, wedstrijden etc. die landelijke bekendheid genoot en honderdduizenden bezoekers trok. Hieronder de tekst van het artikel:



Braderie

BRADERIE! - Dit magische woord opent voor jong en oud in en om de derde stad van Twente een nieuwe, tot 1950 onbekende wereld van muziek en vrolijkheid, van kleur en vlaggen en ongebreidelde spontaneïteit. Dit driedaagse wereldje vol amusement trekt telkenjare weer vele duizenden uit alle oorden; het kan niet anders. En die duizenden van elders worden meegesleept in de feestvreugde, die door de zwaarste zomerbui niet te blussen valt; zij worden meegesleurd in de roes van Almelo's Braderie, waarvan de voorbereidingen verankerd liggen in vergaderingen en conferenties, die in totaal vele honderden uren in beslag nemen!

Het grote uur U .....
De spanning rond die voorbereidingen leidt tot een climax, die zo ongeveer bereikt wordt rond het grote uur U, het middernachtelijk geboorteuur van de eerste Braderiedag. Wat daarvoor gebeurt, blijft voor de honderdduizenden bezoekers verborgen achter 'n ondoordringbaar waas van geheimzinnigheid. Geen outsider zal ooit de sfeer leren kennen van de werkplaatsen der Almelose Braderie, noch de spanning in de conferentiezaal, waar het stramien voor het naderende
winkelfeest wordt uitgetekend of de nervositeit van de deelnemers, die met een primeur denken te komen en over hun denkbeeld waken als een hen over haar kuikens.
En als al die spanning van vele maanden dan eindelijk tot het hoogtepunt is opgevoerd, als elk plannetje tot in details is uitgewerkt, als alle hulptroepen door organisatoren en deelnemers gerequireerd zijn, als dan de torenklokken van Almelo de Zondag uitluiden en de eerste slag van twaalf de nachtelijke stilte van Zondag op Maandag verbreekt, floepen de lichten aan in Almelo's winkelstraat, die in vijf minuten tijds herschapen wordt in één grote openluchtwerkplaats. Op dit uur aanschouwt een nieuwe Almelose Braderie het levenslicht.

Koffie, koffie ....
Op een nacht als deze bewijst het kommetje koffie zijn bestaansrecht. Want tussen het geklop en gehamer op de Almelose trottoirs klinkt de roep: “Koffie, koffie….” De koffie moet de slaap verdrijven en vormt dientengevolge een van de belangrijkste bondgenoten in de strijd tegen de vermoeidheid.
De volgende morgen, als Almelo ontwaakt, moet de Braderie gereed staan en moeten alle sporen van de voorbereidende arbeid zijn uitgewist. Dan zijn al die timmerlieden plotseling weer veranderd in keurig geklede ofwel potsierlijk uitgedoste winkeliers, die hun kunstig uitgestalde waren aan de man moeten brengen.
Drie dagen lang is daarna de rust in de textielstad verstoord. Bij duizenden stromen zij de stad binnen, de feestvierders van elders, in auto's, met bussen en per trein om in Braderiestad de boel op zijn kop te komen zetten.

Waarom Almelo?
Waarom nu juist in Almelo?, vraagt men zich elders in het land af. Waarom kan Almelo elk jaar opnieuw met zoveel succes een Braderie organiseren, terwijl het initiatief in andere plaatsen, waar het voorbeeld van Almelo gevolgd werd, op een fiasco uitliep? Het antwoord is vrij eenvoudig: Almelo leent zich in elk opzicht bij uitstek voor een winkelfeest als dit. De structuur van de binnenstad met zijn aaneengesloten winkelfront is precies, wat de Braderie vereist. Doch daarnaast is de organisatie van de Almelose Braderie van dien aard, dat het welslagen van het verkoopfeest reeds bij voorbaat gegarandeerd kan worden. En juist aan deze organisatie heeft het elders nog wel eens ontbroken.
Almelo heeft in 1950 de primeur van de Braderie in Nederland gebracht in navolging van het gelijknamige, jaarlijkse feest in de Zwitserse stad Biel. Mr J.M. Ravesloot, burgemeester van Almelo, heeft het plan van de Braderie in zijn eigen stad geïmporteerd en hij heeft, naar gebleken is, een geslaagde greep gedaan!

Uniek gebeuren
Dit jaar zal Almelo zijn vierde Braderie gaan vieren op 6,7 en 8 Juli. Van een rijke historie is dus nog geen sprake, de traditie moet nog gevestigd worden. Maar die deinende mensenzee, die elk jaar weer door Almelo's grote winkelstraten golft in de eerste dagen van Juli, deze duizendkoppige massa legt het begin van de traditie.
Almelo en Braderie, het is immers reeds bezig een begrip te worden? Jan de Cler schreef twee jaar geleden het Almelose Braderielied en geen jongen of meisje, geen man of vrouw in deze stad, die de melodie niet kent. De Braderie-Expresse, het gezellige, aan alle kanten uitpuilende treintje davert van links naar rechts door het feestende, kleurige rayon.
Terecht is iedere Almeloër trots en tevreden, als zijn Braderie geprezen wordt als een unieke gebeurtenis. Het is niet alleen een feest van fleur en gratie, het is boven alles een waardig evenement, waarin geen wanklank wordt gehoord en dat tot het laatste moment een sfeer bewaart, waarin iedereen zich thuis moet voelen. En daarom zal Almelo zijn Braderie niet meer willen missen!
Gerard Trebert

zondag 22 mei 2011

Topografische kaart van 1849 (3): Kuinre, Blankenham, Blokzijl

Een van de meest bijzondere kaarten uit de Overijssel Collectie is de Topografische kaart van Overijssel, 1849, vervaardigd in opdracht van de provincie Overijssel. Door de systematische kartering door het Kadaster en triangulatie van Krayenhoff konden er toen voor het eerst kaarten op grote schaal gemaakt worden, die ook nog nauwkeurig waren. Deze kaart was de eerste kaart van Overijssel, waarop o.m. gedetailleerd grondgebruik en administratieve grenzen werden weergegeven. De kaart is in 32 katernen op linnen geplakt.
Deze kaart, die vrij zeldzaam is, verscheen zo'n tien jaar eerder dan de bekende Topografische Militaire Kaart.
Hieronder twee katernen Noordwest Overijssel, het gebied rond Kuinre, Blankenham, Blokzijl.





In dezelfde tijd dat deze kaart tot stand kwam gaf A.J. van der Aa zijn Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden uit (1839-1851) met topografische beschrijvingen. Dit 13-delige woordenboek is tegenwoordig full-text op Google Books te vinden.

Van steden, dorpen en zelfs veel gehuchten, maar ook van rivieren en andere geografische namen is in dit naslagwerk een beschrijving te vinden, die de toenmalige situatie weergeeft. Enkele voorbeelden:
Kuinre
Blankenham
Blokzijl

donderdag 19 mei 2011

Bekende Overijsselaars van toen (2): Tollien Schuurman, atlete: carrière geknakt door oorlog

Aan de gezamenlijke website van HCO, OBD en SAB www.wieiswieinoverijssel.nl worden regelmatig biografieën toegevoegd. In deze rubriek personen die in hun tijd vaak de krant haalden, maar nu (vrijwel) vergeten zijn. Vandaag Tollien Schuurman.

Tollien Schuurman uit Windesheim was een atlete die in eerste helft van de jaren dertig van de twintigste eeuw op jeugdige leeftijd wereldrecords vestigde op de 100 en 200 meter. In 1936, op 23-jarige leeftijd, weigerde zij uit protest tegen het uitsluiten van Joden deel te nemen aan de Olympische Spelen in Berlijn. Zij zette toen een punt achter een atletiekcarrière die eigenlijk al in de kiem gesmoord werd.



Tollien Schuurman werd op 20 januari 1913 geboren in het Drentse Wateren. Haar vader werd in 1916 benoemd tot hoofd van de lagere school in Rottevalle bij Drachten. Hier groeide Tollien op. Ze was sportief aangelegd en werd lid van de gymnastiekvereniging waar ’s zomers aan atletiek werd gedaan en ’s winters geturnd werd. Tollien toonde over veel (sprint)snelheid te beschikken. Als 17-jarige liep ze in 1930 bij de Friese atletiekkampioenschappen de 100 meter meteen in een nationaal record. Ze bleek een echt natuurtalent en werd datzelfde jaar toegevoegd aan de nationale ploeg voor de wereldkampioenschappen in Praag, waar ze tweede werd op zowel de 100 als de 200 meter. Een uitgebreide huldiging in Drachten viel haar ten deel. Ondanks haar zeer jeugdige leeftijd evenaarde ze dat jaar ook nog het wereldrecord, dat al een paar jaar met 12.0 seconden in handen was van de Amerikaanse Betty Robinson.

Op 1 januari 1932 verhuisde het gezin Schuurman naar Windesheim bij Zwolle, waar haar vader hoofd werd van de openbare lagere school. Zwollenaar Jan Britstra, met wie ze het heel goed kon vinden, werd haar trainer. In 1931 verbeterde ze het wereldrecord op de 100 yards, dat echter niet werd erkend. Alleen records op meterafstanden kwamen voor erkenning in aanmerking. Een jaar later verbrak ze dan toch als eerste vrouw ter wereld de twaalf seconden grens en liep ze in Haarlem een wereldrecord in 11.9 seconden. Door deze prestaties kwam ze uiteraard in aanmerking voor deelname aan de Olympische Spelen in 1932 in Los Angeles. Ze werd beschouwd als Nederlands grootste troef voor een gouden medaille. Haar trainer Jan Britstra mocht aanvankelijk mee op eigen kosten, zou later tegen een halve vergoeding mee kunnen en uiteindelijk besliste de KNAU dat hij niet mee mocht. Een grote teleurstelling voor Tollien. Haar ouders waren des duivels, maar er viel niets tegen te doen. Het is nooit duidelijk geworden wat of wie de oorzaak is geweest van de afwijzing van Britstra. Uiteindelijk besloot Tollien zich toch aan te sluiten bij de kleine Nederlandse Olympische ploeg. De voor haar onbekende Jan van der Putte zou als haar trainer/masseur fungeren.
De Spelen in Los Angeles liepen uit op een teleurstelling. Tollien won haar serie, maar overleefde de halve finales niet. Na een eerste valse start vloeide het toch al schaarse zelfvertrouwen helemaal weg en liep ze een voor haar doen slechte tijd. Haar schoeisel was bovendien niet geschikt voor de ondergrond van geperste turf, waarin ze geen kuiltje kon maken voor de start, zoals ze in Nederland gewend was. Met de damesestafetteploeg wist ze als laatste loopster nog veel terrein goed te maken, maar het was niet voldoende voor een medaille. Tollien schreef later haar mislukte Olympische optreden mede toe aan het gemis van haar trainer Britstra: ‘Ik kwam van het platteland en dan sta je plotseling in de wereldse grootheid van Amerika. Ik was jong en onervaren en voelde mij alleen. Britstra kende mij volkomen en ik hem. Hij zou mij op mijn gemak hebben weten te stellen, zoals hij dat altijd deed’.
Uiteindelijk was ze ruim twee maanden onderweg geweest – de reis per boot en trein duurde bijna vier weken - voor een Olympisch optreden van totaal enkele tientallen seconden.


Foto: Tollien Schuurman en Chris Berger, beiden Nederlands kmpioen sprint in 1933

In 1933 pikt ze de draad weer op en loopt in Brussel een wereldrecord op de 200 meter in 24.6. Ook in 1934 blijft ze uitstekend presteren: ze wordt Nederlands kampioen op de 100 en 200 meter en bij het verspringen, bovendien evenaart ze nog eens haar wereldrecord. In 1935 komt ze het gehele jaar niet in actie wegens een spierblessure. In 1936 is ze weer helemaal terug en wordt opnieuw beschouwd als Nederlands grootste kanshebber op een Olympische medaille, zowel op de sprintafstanden als bij het verspringen. Maar Tollien begint steeds meer te twijfelen of ze wel mee moet doen. Thuis wordt er veel gediscussieerd over de politieke situatie. Haar ouders zijn lid van de SDAP en moeten uiteraard niets hebben van Hitler en zijn nazistische beweging. Wanneer bekend wordt dat Joden worden uitgesloten van de Spelen, besluit ze niet te gaan. Ondanks een hetze in De Telegraaf en hoog bezoek aan huis van KNAU-officials blijft ze bij haar besluit. Haar plek wordt ingenomen door de jonge Fanny Koen, die een paar jaar later zou trouwen met de nationale atletiek trainer Blankers. De KNAU-top werd later nogal wat NSB-sympathie verweten. De hele affaire leidde er toe dat Tollien besloot al op 23-jarige leeftijd, terwijl ze in de vorm van haar leven was, een punt te zetten achter haar atletiekcarrière.

Tollien Schuurman verhuist naar Apeldoorn en wordt tandartsassistente. Later begint ze een eigen praktijk als pedicure. Aan het eind van de oorlog wordt Rein Mulder, de man van haar vriendin, gefusilleerd. In 1948, in dezelfde week dat Fanny Blankers-Koen in Londen haar triomfen viert, haalt Tollien nogmaals het nieuws wanneer ze met Marijke Mulder en haar kinderen op Vlieland vakantie viert. Door adequaat optreden (ze trok de sprint van haar leven) redt ze twee schoolkinderen van de verdrinkingsdood. ‘Dat die twee kinderen bleven leven maakte me blijer dan het winnen van de gouden medailles’, zou ze later zeggen.
Na haar sportieve carrière zegde ze de sport niet vaarwel. Ze was mede-oprichtster van de Apeldoornse atletiekvereniging Olympic. Ze werd er ook trainster. Zelf bleef ze actief door te zwemmen en te tennissen. Tijdens een interview, toen ze 75 was en inmiddels in een huisje in Elspeet woonde, toonde ze wederom haar bescheidenheid. Eigenlijk vond ze het interview niet nodig, want veel te melden had ze niet. Toch werd haar toen de uitspraak ontlokt dat ze achteraf toch wel graag had willen weten hoe ze op andere atletiekdisciplines zou hebben gepresteerd. De oorlog en de schaduw die veroorzaker ervan vooruit had geworpen had haar in de weg gezeten.
Tollien Schuurman bleef ongehuwd en overleed op 81-jarige leeftijd op 29 januari 1994. In 1998 werd een nieuwe atletiekaccommodatie in Drachten uit eerbetoon naar haar genoemd.

zondag 15 mei 2011

.... en feest!


Foto: 4 uur geleden genomen, de bus is rond middernacht nog niet halverwege de route.

Het is bijna middernacht en in Enschede zijn nog duizenden mensen op de been om langs de singels de spelers toe te juichen. De bus wordt rond 02.00 op de eindbestemming verwacht. Alles rechtstreeks te volgen op RTVOost!
Dit maakt veel goed. Prachtig seizoen voor FC Twente, je kunt niet alles hebben en zo denkt de Enschedese bevolking er ook over.

Klote!



Ik had het elke club gegund, dat kampioenschap, maar uitgerekend niet de Arrogante Football Club Ajax.
Het begon al voor de wedstrijd. Koop je voor 6 euro een kaartje bij Eredivisie Live (waarom wordt zo’n wedstrijd niet voor iedereen uitgezonden!), log je in en dan staat daar letterlijk de mededeling: ‘het stadion is vol’.
Ga je snel op de fiets naar het marktplein in Hengelo waar een groot scherm is neergezet. Twente is in alle opzichten beter dan Ajax, maar als zo vaak wint niet altijd de beste ploeg. Net als Ajax op instorten staat, komt er een spaarzame uitval en wordt het 3-1. Nog een kwartier te gaan. Als even later Theo Janssen met alles en iedereen begint te bakkeleien weet je dat het gedaan is.
Nog iets positiefs te melden over Ajax? Ja, Siem de Jong schoot zijn doelpunten er mooi in. Hij kon wel een broer zijn van Luuk…
Gelukkig heb ik nog van die hierboven afgebeelde halve liters staan. Ga ik maar eens aan beginnen, misschien dat dat helpt.